News

Cloud – Tot in de oneindigheid en verder…

Door Paul Hickingbotham, Group Technical Director bij Hammer

 

In september 1977 werd een sonde met de naam Voyager gelanceerd. Hij begon aan een reis om gegevens te verzamelen over de planeten Jupiter, Saturnus, Uranus and Neptunus om vervolgens de verdere ruimte te verkennen.

De Voyager is nu het verst verwijderde object van de aarde dat door de mens is gemaakt. Hij bevindt zich op meer dan 19,5 miljard kilometer en heeft verder gereisd dan enig ander object in de geschiedenis. Hij vliegt intussen al bijna 37 jaar stil rond in het zonnestelsel. Vorig jaar haalde de Voyager echter opnieuw het nieuws. De NASA kondigde namelijk aan dat hij de grens van het zonnestelsel, de zogenaamde heliopauze, is overgestoken en de onbekende interstellaire ruimte heeft bereikt.

De epische expeditie van de Voyager deed mij denken aan de epische reis die cloud computing inmiddels heeft afgelegd.

 

Kostbare gegevens

De informatie die de Voyager kan verzamelen en terug naar de aarde kan sturen vanuit de onbekende ruimte tussen de sterren kan baanbrekend zijn voor de wetenschap. Het ruimtetuig stuurt namelijk wetenschappelijke informatie over zijn omgeving naar de aarde via het Deep Space Network (DSN). In en artikel op de NASA-website staat zelfs te lezen dat “Voyager 1... zoveel onverwachtegegevens heeft doorgestuurd dat het wetenschappelijk team het moeilijk heeft al de informatie te interpreteren.” Binnen ongeveer 10 jaar zal de energievoorziening op basis van plutonium van de Voyager echter geen elektriciteit meer genereren en zullen er geen gegevens meer worden verzonden. Bepaalde functies van het ruimtetuig zijn zelfs al niet meer operationeel door de beperkte beschikbaarheid van elektriciteit.

Dit is waar ik enkele gelijkenissen ontwaarde tussen de voortdurende evolutie van de cloud, die ook aan een baanbrekende reis bezig is, en de Voyager.

De manier waarop de cloud bij het grote publiek wordt gecommercialiseerd, is onlangs sterk veranderd. Er is een duidelijke evolutie merkbaar van het prille begin, toen er nog geen duidelijke definitie voor was voor de cloud, tot cloudproviders die zich nu verdringen om de cloud en de voordelen ervan op hun eigen manier bij hun klanten aan te prijzen. Onderzoeksbureau Gartner beschrijft cloud computing als een “disruptief fenomeen dat het potentieel heeft om IT-organisaties dichter dan ooit bij hun klanten te brengen. Cloud computing belooft namelijk economische voordelen, snelheid, wendbaarheid, flexibiliteit, oneindige schaalbaarheid en innovatie”, maar Gartner stelt zich ook de vraag: “Hoe gaat u cloud computing in uw organisatie introduceren?”

De alomtegenwoordigheid van het cloudgebeuren is hierbij het belangrijkste argument. Dit wordt ook benadrukt in de taglines die recent aan cloud computing zijn gekoppeld, zoals 'any time, any device, anywhere', 'oneindig' en 'grenzeloos'. De connotaties van 'grenzeloos' en 'oneindig' passen ook goed bij de reis van de Voyager.

Stel u voor dat planeten staan voor vritualisatie in het datacenter, het zonnestelsel voor de cloud en de rand van het zonnestelsel waarin de Voyager zich nu bevindt voor de 'grenzeloze, oneindige' cloud. Net als bij de Voyager begon ons idee van databeheer met virtualisatie in het datacenter en breidde het zich vervolgens uit naar het 'zonnestelsel', of de cloud. De vraag is hoe de cloud zich zal aanpassen nu hij, net als de Voyager, op nieuw en onbekend, 'grenzeloos' terrein is terechtgekomen.

Het belangrijkste element bij de missie van de Voyager zijn de gegevens zelf, net als bij de cloud. Zonder data die terug naar de NASA worden gestuurd voor analyse, maakt het namelijk niet uit waar in de Melkweg de Voyager zich bevindt, omdat de gegevens dan toch niet veilig terug naar de aarde kunnen worden gezonden. De verzonden gegevens moeten ook worden gereconstrueerd en onderzocht om er waardevolle informatie uit te halen. Ook de data in de cloud kan bijna overal worden bewaard, zolang ze maar veilig en in perfecte staat terug naar de rechtmatige eigenaar worden gestuurd.

 

Cruciale aanpasbaarheid

Sinds de lancering in 1977 zijn wetenschappers erin geslaagd om de missie van de Voyager en de bijbehorende technologie te sturen. Ook vandaag blijven ze dit doen en kunnen ze het ruimtetuig van richting laten veranderen, de software updaten, het besturingssysteem bijwerken (Fortran 5, Fortran77 en C) en hardwarefouten repareren zonder de reis te onderbreken. Op de NASA-website staat een nauwkeurig overzicht van de wekelijkse activiteiten, statusrapporten en vluchtschema's van het ruimtetuig en de Voyager is uitgerust met computersoftware die zorgt voor autonome foutbescherming. Hij bevat zeven foutbeschermingsroutines van het hoogste niveau, die elk verschillende soorten defecten kunnen oplossen. Bovendien kan het ruimtetuig zichzelf in slechts enkele seconden of minuten in een veilige modus plaatsen.

Ook bij de cloud is de mogelijkheid om dezelfde ononderbroken 'always-on' service te bieden, en wanneer nodig op een dynamische manier te evolueren, uiterst belangrijk voor het succes van de technologie in de toekomst. Eén van de recente evoluties is bijvoorbeeld de toevoeging van de zogenaamde community cloud aan het lijstje van implementatiemodellen (private, public en hybrid cloud), dat is opgesteld door de Internationale Organisatie voor Normalisatie (ISO).

Op dezelfde manier moeten Cloud System Builders (CSB's) als Hammer en Cloud System Providers (CSP's) zich aanpassen aan de veranderende markt. Flexibiliteit en het tijdig aanpassen van het aanbod is een van de randvoorwaarden om te overleven en te gedijen in de cloud. Het niet alleen cruciaal om de technologie goed te begrijpen, maar ook om het ecosysteem van hardware en software goed op elkaar af te stemmen. Hierbij is het belangrijk om optimaal gebruik te maken van de mogelijkheden van elke ISV om de juiste combinatie op maat te creëren voor elke specificatie.

 

Zijn we er al?

Vorig jaar schreef de Voyager geschiedenis door het zonnestelsel te verlaten en een tot dan toe onbekend deel van de ruimte te betreden. Wat hij zal tegenkomen tijdens de verdere reis naar de oneindigheid, zal de mensheid mogelijk nooit te weten komen, omdat de mogelijkheid om gegevens naar de aarde te sturen eindig is. En hoe kunnen de grenzen van cloud computing zoals we het nu kennen worden uitgebreid naar de oneindigheid en verder, rekening houdend met de voortdurende ontwikkeling van de technologie in de storagewereld.

Ed Stone, wetenschapper voor het Voyager-project bij de NASA zei het volgende toen de Voyager de interstellaire ruimte binnenvloog: “Nu hebben we een antwoord op de vraag die we ons allemaal stelden: 'zijn we er al?'  Ja, we zijn er.”

Onlangs heeft de ISO ook twee nieuwe normen voor cloud computing geformuleerd, waarbij ze de technologie “een paradigma in evolutie” noemden. Zolang de gegevens nog steeds elke keer in de oorspronkelijke toestand terug naar de eigenaar gaan (de fundamentele storagefunctie van de cloud) is de evolutie dus nog lang niet ten einde. Ik denk dan ook niet dat we deze vraag in de nabije toekomst met evenveel zekerheid als de NASA kunnen beantwoorden, want de cloud blijft evolueren tot in de oneindigheid, en verder.

Source: Hammer
Published Date: 08/04/2015

Back to News